De mooiste vis van de zee is het eerste boek dat ik wil behandelen. Dit was namelijk vroeger een van mijn lievelingsboeken. Er bestaan een gezegde in het Engels ‘Never judge a book by it’s cover’. Dit houdt in
dat je iets of iemand niet op de buitenkant mag beoordelen. En letterlijk betekent het; beoordeel een boek niet aan zijn buitenkant. Maar bij dit boek, mag dat juist wel. Want dat is de aantrekking! Het boek glimt! Het valt direct op, tussen de andere boeken. En wanneer het licht op de kaft schijnt, zie je zelfs de kleuren van de regenboog! Je bent direct nieuwsgierig. In dat opzicht lijken we net op Eksters, we
kijken naar iets glimmends en willen het meteen hebben. En zo was het ook bij mij, als kleine kleuter. Ik zag dit boek in de bibliotheek staan, hoog, boven op een kast. Ik zie het nog voor mij. Mijn moeder nam mij bij mijn hand, want wij moesten boeken inleveren. Maar ik wilde blijven staan. Ik wilde dat boek!
Jaren later, in diezelfde bibliotheek zag ik het boek opnieuw; ik was al veel te oud, maar mijn oog viel erop. Het moest wel, want de glitters geboden mij om te kijken. Heel stiekem pakte ik het boek op en ging toch weer lezen. Als 10-jarige vond ik mijzelf veel te oud om prentenboeken te lenen, dus uiteraard had ik het boek niet geleend. Maar ik had er wel weer even van genoten.

En nu, veel jaren later, heb ik het boek in mijn bezit. Althans, mijn zoontje heeft het
boek in zijn bezit, het was een kraamcadeau. Ik heb het gekregen van een oud-
klasgenoot/vriendin. En nu kan ik er nog steeds van genieten!

Het blijft een klassieker
Het boek is voor velen een herkenbaar boek. Wij kennen weinig mensen die het niet heeft gelezen. Het boek trekt je aandacht door de mooie schubben op de kaft. Maar het geeft ook een thema weer: de regenboogvis is de mooiste vis van de zee, maar daardoor is hij ook anders. Hij krijgt de aandacht van de andere vissen, maar hij wordt niet een onderdeel van de groep. Hij kan niet delen. En dat maakt dat anders blijft. Maar als hij wel begint met delen, dan mag hij meespelen. Hij is blij dat hij onderdeel is geworden van de groep.

Delen is leuk
Het boek lijkt daarmee de boodschap over te brengen dat delen je iets oplevert. In dit geval word je onderdeel van de groep. Maar wat het ook interessant maakt, is om met je kind de vraag te stellen of je altijd moet delen. Mag je ook iets voor jezelf houden als je daar heel trots op bent? En als je uitstraalt dat je er trots op bent, ben je dan arrogant? En mag je ook je grens aangeven als je dat niet wil of is delen dan belangrijker? Het kan zijn dat als je je grens aangeeft, dat de groep dit niet begrijpt. Maar is dat dan belangrijker dat de groep je wel begrijpt dan je eigen keuze maken? En als je geen behoefte hebt om zulke gesprekken aan te gaan, dan blijft het gewoon een prachtig boek om doorheen te bladeren. Even over de schubben te aaien. En gewoon te genieten van mooiste plaatjes van de vis in de zee.

Laat jij je ook in de ban brengen van de pracht en praal?

Houd de blog in de gaten voor verschillende tips voor de basisschool hoe je dit boek kan gebruiken bij de onder- midden en bovenbouw.